Een groot geschiedenisboek

Lopend door een stad loop je door geschiedenis. Steden als Praag, Parijs en Londen hebben mij al eerder bekoord met prachtige gebouwen en monumentale panden. Maar lopen, en fietsen, door Berlijn is toch net iets anders.

Loop je in de andere wereldsteden door eeuwenoude geschiedenis, in Berlijn vindt je recente geschiedenis op bijna iedere hoek van de straat. Een geschiedenis die nog geen 100 jaar teruggaat. En waarvan ik mij zelfs nog een deel kan herinneren. Een geschiedenis die voor Olaf alleen nog maar uit de boeken kwam maar nu visueel wordt. Om het voor mijzelf een beetje overzichtelijk te houden hak ik de geschiedenis van Berlijn in vier tijdsvakken: de oude geschiedenis, het Derde Rijk, de DDR en modern Berlijn. Aan de hand van foto's neem ik jullie mee in onze verkenningen door het geschiedenisboek van deze geweldige wereldstad. 

Struikel je in andere wereldsteden over de oude geschiedenis, in Berlijn moet je wel beter zoeken. En als je dan voor een oud gebouw staat dan moet je je nog afvragen of het wel echt oud is. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is Berlijn veelvuldig gebombardeerd. En wat er toen nog overeind stond is tijdens de invasie van de Russen alsnog in puin geschoten
(oorspronkelijke foto van Jewgeni Chaldej).

In de zevende eeuw vestigde zich Slavische stammen op een doorwaadbare plaats bij de rivier de Spree. De naam Berlijn komt van het Slavische woord Berl hetgeen moeras betekent. Van deze vroege beschaving hebben we niets teruggevonden. Een aantal andere oudere gebouwen komen we geconcentreerd tegen rond de Dom. De Dom werd oorspronkelijk gebouwd in 1750 maar de huidige vorm is in de jaren tachtig van de vorige eeuw gereconstrueerd en is daarbij ook qua uiterlijk iets veranderd.

Twee andere bekende  oude gebouwen zijn de Brandenburger Tor en de Reichstag. De Brandenburger Tor (1788) ligt aan het einde van Unter der Linden (1575), een straat met 360 bomen en bijna net zoveel bouwkranen. De Reichstag (1894) is tijdens de oorlog bijna geheel verwoest en er was een grote reconstructie in de jaren negentig nodig om het weer geschikt te maken als zetel voor het parlement van het verenigde Duitsland. Toen is ook de glazen koepel op het dak toegevoegd. 

De koepel is van glas om de transparantie van het gebouw en hiermee de transparantie van het parlement en de regering te symboliseren. Het gewone volk begeeft zich in de koepel boven de volksvertegenwoordigers en kunnen hun werk van bovenaf controleren. Dit glasprincipe vindt je in heel veel regeringsgebouwen terug.

Men gaat in het herbouwen van oude monumenten behoorlijk ver. Voor ruim 590 miljoen wordt op dit moment het totaal vernietigde stadspaleis volledig herbouwd. Een mooi staaltje bouwkunde maar het controversiële van deze bouw onder de Berlijners is ook wel te begrijpen.