Ave Caesar, morituri te salutant

Om echt in de stemming te komen zou je nu eigenlijk ook de filmmuziek van de Gladiator op moeten zetten. Dan heb je de sfeer te pakken die bij deze blog hoort. Het zal jullie niet verbazen dat het dit keer over het Colosseum gaat.

Liepen we gisteren nog door ruïnes die een behoorlijke aanslag deden op onze verbeelding hoe alles vroeger eruit gezien zou moeten hebben, vandaag hebben we een makkie. Ik wil niet meteen zeggen dat het Colosseum er nog zo uit ziet als 1900 jaar geleden, maar veel is toch nog goed bewaard gebleven. Dankzij ons kaartjes die we gisteren gekocht hebben lopen we, bijna, zo naar binnen. Het wachten voor het damestoilet duurde langer. Eenmaal binnen kunnen we niets anders dan ons alleen maar verbazen.

Het elliptische grondvlak meet (over de assen gemeten) 188 bij 156 meter en heeft een omtrek van 527 m. De hoogste punt van de nog rechtopstaande gevel is 48,50 meter. Kortom: groot! Hoe is het mogelijk dat men dit zolang geleden kon bouwen.

We hebben niet veel verbeelding nodig om De Spanjaard, Maximus Decimus Meridius zijn heroïsche gevecht tegen de keizer te zien winnen. 50000 toeschouwers scanderen zijn naam als ook hij aan het einde in het gele zand van de arena dood neervalt. Natuurlijk is dit beeld gebaseerd op een film. Toch is het ook zonder de film niet moeilijk voor te stellen wat een gigantische massa mensen zich hier kwamen verlekkeren aan moord en doodslag. In de loop van de vijf eeuw dat er spelen in het Colosseum werden gehouden bliezen hier geheel onvrijwillig tussen de 300000 en 500000 mensen hun laatste adem uit. En dat allemaal onder het mom van: "Geef het volk brood en spelen en ze zullen niet morren". Ben het helemaal eens met het klein stripfiguurtje uit Galilea: rare jongens die Romeinen.

We lopen een rondje over de eerste en tweede ring. Van welke kant je het ook bekijkt, het is en blijft gigantisch groot. Maar daar beginnen we nu naar vier dagen wel een beetje aan te wennen. We laten het Colosseum achter ons, We hebben nog een hele middag om nog meer van Rome te zien. 

Echt oud

Wie aan Rome denkt, denkt natuurlijk aan het Vaticaan, de Spaanse trappen en de Trevifontein. Maar iedereen denkt natuurlijk ook aan het Colosseum en het Forum Romanum. En wij zijn geen uitzondering. Er aan denken zetten we vandaag om in een doen.

Op internet hebben we ontdekt dat je een kaartje kunt kopen voor het Forum én het Colosseum wat twee dagen geldig is. We schatten in dat de kassa bij het Forum niet al te druk is. Hetgeen dus een juiste inschatting is. Naar slechts een kwartiertje wachtrij staan we binnen in, wat eens het politieke, juridische, religieuze en commerciële hart van het Romeinse rijk was.

In de 10de eeuw voor Chr. stond op deze plaats al een nederzetting. Deze Archaïsche periode liep over in de Koningstijd (8-6 eeuw v. Chr). Daarna de Republikeinse tijd (504 -14 v. Chr.)  en dan natuurlijk de tijd van Julius en Augustus. We staan hier dus op 29 eeuw geschiedenis. Restanten van de tempel van Janus, tempel van Romulus, tempel zus en tempel zo. Basilica Opima, basilica Julia, basilica zus en zo. Doet er eigenlijk niet toe hoe het allemaal heet. Het is gewoon geweldig indrukwekkend. 

Naast het Forum, hoog verheven boven de ruïnes ligt Platina Hill, een van de zeven heuvelen waarop Rome gebouwd is. Tegen of misschien zelfs wel gedeeltelijk in deze heuvel vinden we een juweeltje van Romeinse oudheid: Santa Maria Antiqua.

Het oudste, nog overgebleven christelijke bouwwerk van het
Forum. In de vijfde eeuw gebouwd ter meerdere glorie van Maria. We hebben geluk want de restauratie van de eeuwen oude fresco's is in april van dit jaar afgerond. Bekijk de foto's en oordeel zelf. Ik vond en vind het nog steeds schitterend.

Vanaf de heuvel hebben we mooi zicht over het Forum, met op de achtergrond het kolossale Colosseum. De heuvel zelf heeft ook voldoende te bieden om ook daar nog een paar uur rond te lopen. Domus (= paleis) Flavia en de Domus Augustana domineren de heuvel.  Net als de katholieken waren de Romeinen in die tijd, begin van onze jaartelling, niet bescheiden. Groot, groter, groots. Je kon natuurlijk niet onderdoen aan je voorganger. 

Aan de zuidkant van het complex kijken we uit over Circus Maximus, we zien Ben Hur hier al met paard en wagen rond racen.

Circus Maximus

Al lijkt de tijd hier stil te hebben gestaan, in de werkelijkheid doet dat het niet. Het is inmiddels halverwege de middag. Het Colosseum, wat de hele dag al op de achtergrond zichtbaar was, moet maar wachten tot morgen. Het staat er al eeuwen dus een dagje meer zal ook nog wel lukken.

Jong geleerd, oud gedaan.

Gewoon, omdat het zo mooi is

Niet omdat het moet, maar omdat het kan. Dit keer geen thema of afgerond verhaal. Gewoon een blog met wat foto's van Rome. Omdat ik ze wel mooi vind en ik ze graag met jullie wil delen.

Eten bij Urbana

Hop on, Hop off? "PIEEEEP" op!

We moeten echt even bijkomen van Vaticaanstad. In vier uur tijd een heel land bezoeken is best wel vermoeiend. We vinden een randje bij een gebouw om op te zitten. Horde toeristen trekken aan ons voorbij. En toeristen trekken verkopers en mensen die het minder breed hebben aan.

Rustig even zitten is er dan ook niet bij. Hop on, Hop off? Selfie stick? Met de constante stroom toeristen trekt ook een constante stroom verkopers aan ons voorbij. Of we kaartjes willen voor de Hop on, hop off-bus? Of we een selfie stick willen kopen? He, sukkel daar past toch geen digitale spiegelreflex camera, die prominent om mijn nek hangt, in! We krijgen bijna de neiging om toch een stokje te kopen en deze bij de verkoper ergens in te duwen daar waar, ach jullie kunnen wel de plek bedenken. Best wel irritant die mannetjes, je kunt bijna nergens stil staan of ze ploppen uit het niets naast je op.

Naast deze irritante mannetjes komen we ook best wel veel bedelaars tegen. Wil je een kerk binnen gaan dan struikel je er bijna over. En geen gift betekent een hele vuile blik. Ook komen we regelmatig kleine, vreselijk kromlopende vrouwtjes tegen. Zwarte kleding, gezicht onzichtbaar en zwaar leunend op een wandelstokje. Een vieze hand met een bakje wordt vooruitgestoken als je passeert. Zijn dit wel oude, op straat zwervende vrouwen? Of rechten ze aan het einde van hun werkdag de rug en gaan ze, mogelijk met een goed gevuld bakje met geld, naar huis?

In een poging toch wat rust te vinden lopen we via kleine straatjes terug naar het hotel. We zijn nooit helemaal alleen maar even iets minder mensen om je heen is wel prettig. Morgen staat een bezoek aan het hele oude Rome op de planning. En dat wordt, althans voor ons, het hoogtepunt van deze stedentrip.

Rare jongens, die Romeinen

Bescheiden? Nee!

Was de St. Pieter er van binnen al giga gantisch groot, buiten gaan ze er nog even vrolijk mee verder. Je kunt de katholieken van veel beschuldigen maar dat ze bescheiden waren (anno begin 1600) kun je niet echt zeggen. Of dat nu nog zo is laat ik voor de lieve vrede binnen de familie maar even in het midden.

Met de rug naar de basiliek is het St Pieterplein al groots. Staan we eenmaal weer op Italiaans grondgebied, net buiten een laag hekje aan de rand van het plein, dan is het plein, de zuilengalerij aan beide zijden en de St. Pieter in het midden de vergrotende trap van giga gantisch groot.

81600 m2 steen omsloten (als armen van de moeder kerk die haar kinderen omarmt, nee niet zelf verzonnen) door twee zuilengalerijen met 284 pilaren, met hier bovenop 140 heiligen gevat in steen. Midden op het plein een 40 mt hoge, 340 ton zware Egyptische obelisk. En of de obelisk nog niet hoog genoeg was werd er in 1586 nog een meter hoog kruis opgezet.

Afbeelding van Maria

We kunnen alleen aan de zijkanten van het plein komen. Midden op staan de stoelen klaar voor de wekelijkse open lucht mis (duur 3 uur) op zondag. Dat lopen we dus mis. Wat wel een beetje opvalt is het ontbreken van een stenen Mariabeeld. Tussen alle heiligen schittert zij van afwezigheid. Maar gelukkig is na een beetje zoeken toch op een zijgevel van het Apostolische paleis een muurschildering van haar te zien. Beetje in een hoekje verstopt maar toch.

Bovenste verdieping, tweede raam van rechts:
het raam waar de paus iedere week de zegen geeft aan de verzamelde massa.

Natuurlijk maken we, net als iedereen hier, even, zonder stick, een selfie. Daaruit blijkt wel welke tol we naar een ochtend Vaticaanstad  hebben moeten betalen. Niet iedereen is daar goed uitgekomen.